گل من

چقدر سخته توچشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید، و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد، زل بزنیو، بجایی که لبریز کینه و نفرت شی،حس کنی هنوزم دوسش داری.

چقدر سختِ دلت بخواد سرت رو باز به دیوار تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده.

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها با هاش حرف بزنی، اما وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بگی.

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه، اما مجبور بشی بخندی، تا نفهمه که هنوزم دوستش داری.

چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی، و هزار بار تو خودت بشکنی، و اون وقت آروم زیر لب بگی،

                                          گل من باغچه نو مبارک.